«به رنگ ارغوان» تنها برگزیده فجر با رنگ سیاسی

به گزارش «سراج24»؛‌ بیست‌ و هشتمین جشنواره فیلم فجر، جشنواره‌ای است که بسیاری آن را با اکران فیلم «به رنگ ارغوان» حاتمی‌کیا به یاد می‌آورند، فیلمی با موضوعی حساس در ژانر سیاسی، اما نکته‌ قابل تامل در این میان این است که «به رنگ ارغوان» تنها فیلم سیاسی برگزیده جشنواره فیلم فجر در 30 سال اخیر است که توانست جایزه سیمرغ بلورین بهترین فیلم جشنواره را به‌دست آورد.

 

البته در دوره‌های مختلف جشنواره، فیلم‌های با ژانر سیاسی حضور داشته‌اند که از بارزترین آن‌ها می‌توان به «قلاده‌های طلا»ی ابوالقاسم طالبی اشاره کرد، اما نه تنها تعداد این آثار در جشنواره انگشت‌شمار بوده بلکه بسیاری از اوقات شرایطی فراهم نشده تا همین آثار انگشت‌شمار نیز در بخش مسابقه حاضر و دیده شوند و تا کنون تنها «به رنگ ارغوان» حاتمی‌کیا آن هم با تاخیر 4 ساله توانسته از برگزیده‌های‌ جشن ملی سینمای ایران باشد.  

 

در این فیلم به مأموریت‌های وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران پرداخته می‌شود و شیوه و نوع کسب اطلاع و برخورد با ماموریت‌هایش و همچنین درگیری عاطفی دو شخصیت مامور و سوژه در قالبی داستانی روایت می‌شود. فیلمی که سال 1383 در سکوت خبری کامل ساخته شد، اما با دستور وزیر اطلاعات در بیست‌ و سومین جشنواره فیلم فجر به نمایش در نیامد و 4 سال طول کشید تا رفع توقیف شده و اکران شود.

 

اما داستان اکران این فیلم، مثل اغلب فیلم‌های حاتمی‌کیا، داستانی دنباله‌دار داشت. جمال ساداتیان تهیه‌کننده فیلم، طی نامه‌ای به محمود احمدی‌نژاد خواستار رسیدگی به وضعیت اکران عمومی به رنگ ارغوان شد، بالاخره «به رنگ ارغوان» رفع توقیف شد و پس از 4 سال توقیف در اولین روز بیست‌و هشتمین جشنواره فیلم فجر برای اهالی رسانه اکران شد و اسفند ماه همین سال هم رنگ پرده را به خود دید. حاتمی‌کیا موقع دریافت جایزه خود عنوان داشت: «به امثال ما اعتماد کنید!»

 

جمعی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی و اعضای هیئت دولت و معاونان آنها در چهار نوبت در سالن نمایش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به تماشای به رنگ ارغوان نشستند و اظهارنظر برخی از آن‌ها در رسانه‌ها منعکس شد.

 

«علی مطهری» نماینده مجلس شورای اسلامی «به رنگ ارغوان» را فیلمی خوش ساخت درعین حال حساسیت برانگیز دانست. وی در گفت‌وگویی عنوان کرده بود: نمی‌شود فیلم را به عنوان یک بیننده عادی دید و لذت نبرد، ولی اگر به عنوان یک مسئول به فیلم نگاه کنیم ممکن است حساسیت‌هایی را در جامعه ایجاد کند.

 

به هر صورت اگر صلاح دید مسئولان این است که فیلم در شرایط کنونی قابلیت اکران را دارد نمی شود حرفی زد . من پیشنهاد می‌کنم فیلم را بدون هیچ پیش داوری ببینیم واجازه ندهیم اکران این فیلم و حرف‌هایی که پیش آمد فضا را بیشتر ملتهب کند.

 

بهروز جعفری نماینده سمیرم اکران این فیلم را درست ندانسته و گفته بود: در فیلم به رنگ ارغوان متاسفانه نقد منصفانه به چشم نمی خورد و غرض ورزی جریانی چنان است که حتی دولت اصلاحات نیز از اکران آن ممانعت کرد.

 

جمال شورجه نیز «به رنگ ارغوان» را به لحاظ فیلمنامه و ساختار قابل تقدیر عنوان کرده و گفته بود: پختگی و توانمندی حاتمی‌کیا را از نظر طراحی صحنه و هدایت بازیگر نشان می‌دهد که این موضوع نقطه قوت این فیلم است، اما به لحاظ سلیقه موضوع این فیلم را نمی پسندم زیرا اگر نهادهای مهم کشور را بدون بهانه به چالش بکشیم درست نیست، آن هم نهادی که حفظ امنیت کشور را بر عهده دارد.

 

با همه این تفاسیر باید منتظر بود و دید فیلم‌های دوره‌های بعدی چه به ارمغان می‌آورد و آیا این «به رنگ ارغوان» همچنان تنها فیلم برگزیده ژانر سیاسی در جشنواره فجر خواهد بود، یا خیر؟